Hola a todos,
he decidido empezar el blog con una entrada-presentación para explicar los motivos que me han llevado a crearlo y los temas que se tratarán en él. La idea de iniciar un blog surge como respuesta a ciertas inquietudes que han venido desarrollándose en mi interior a lo largo de los años. No tengo formación específica en el campo de la escritura más allá de la adquirida en el colegio y en bachillerato. Sin embargo, el hecho de que nunca haya sido muy dado a la comunicación oral, ha despertado en mí una relativa capacidad de expresión escrita que me permite plasmar en papel (o, en este caso, en pantalla) aquello que va pasando por mi cabeza, esquematizando y sintetizando las ideas que albergo en ella. Por ello y, porque hay infinidad de asuntos que tratar en esta sociedad que compartimos, y también como desahogo personal, me propuse a mí mismo la confección de este baúl de pensamientos que espero que guste y en el que agradecería participe el mayor número de personas posible, bien a través de opiniones o bien a través de críticas (espero que haya alguna positiva). Todo ello con la finalidad de ir mejorando el resultado cada día y poder ayudar a todo el mundo a reflexionar o sentirse identificado con lo que planteo.
¿Y qué voy a plantear? En principio no hay un tema concreto y acepto propuestas, pretendo que sea un escenario abierto para que pueda actuar todo el que quiera con sus comentarios. La idea es ir recopilando información y tratar de analizarla para incluirla en alguna entrada. Esta información puede venir a través de noticias o de situaciones cotidianas que la mayoría de veces pueden pasar inadvertidas o incluso llegar a considerarse "normales" y que, en realidad, pueden estar escondiendo algo de lo que ni tan solo nos hemos parado a pensar. Mi objetivo no es hacer un collage de ideas encontradas en periódicos a base de "cortaypegas" sino ir más allá. Coger un poco de aquí, un poco de allá, pasarlo por la exprimidora de mi cerebro y sacarle el jugo. Pero, no sólo consistirá en esto, de vez en cuando encontraréis fragmentos escritos que parecerán extraídos de algún texto y no llevarán adjunta ninguna explicación. Serán simples pensamientos pues, como he dicho, también va a servir este blog como desahogo personal. Quizá, incluso, hasta me atreva a hacer algún pinito literario redactando alguna pequeña historia ficticia pero, por ahora, esto es sólo una quimera, ya se verá con el tiempo (y, por favor, si lo hago no me crucifiquéis, entended que soy un mero y novato bloguero).
Finalmente me queda agradecer el detalle a cualquiera que se digne a perder unos minutos leyendo mis entradas, aunque sólo lo haga una vez y, por supuesto, a mi pareja, que ha sido clave en el nacimiento de Devastador1984. Y, os preguntaréis, ¿por qué este nombre? Pues tiene un doble significado, por un lado, el más obvio, es que muestra mi intención de devastar conceptos preconcebidos e impuestos por el sistema. Y, por el otro, porque es un modo de homenajear al río que pasa por la zona donde me he criado y en la que sigo viviendo, que durante siglos ha sido el encargado de reinar sobre el paisaje y dar vida y colorido a esta hermosa tierra, así como, por contrapartida, crear caos y destrucción en numerosas ocasiones. Quien tenga curiosidad de ver de qué río se trata sólo ha de investigar un poco en "San Google" y lo averiguará. Respecto al 1984, creo que no hay lugar a la duda, es el año en que nació un servidor. Así que con esto doy por inaugurado el blog Devastador1984. Espero que sea de vuestro agrado.
Un saludo y, por cierto, Feliz Año Nuevo.
![]() |
| El Devastador siguiendo su curso hacia el mar |
![]() |
| El Devastador devastando... |


Hola Devastador! El nom és molt encertat per al blog i m'agrada la simbiosi que has fet amb el nostre riu que tant a devastat i tant ja creat. Jo soc de la teua generació. He estat 6 anys fent una carrera que me van costejar els meus pares quan podien i de tota aquella època recorde el que tu has dit, cotxasos, pisos i cases i credits i més crèdits,... Jo sempre intente ser positiu i he aprés gràcies a aquest fènomen i hui tinc por a hipotecarme encara que quasi tots els meus amics d'aquella època hui tenen alguna cosa que dien que era seua, però no. Jo visc d'alquiler i no tinc un pis meu, però ells tampoc. El pis es del banc. Pel que fa als anys d'estudiar,... No treballe del que vaig estudiar tampoc. En tot això aprofite per aa dir que estem tots pillats,..els uns i els altres. Ara bé,.. De qui es la culpa? Dels bancs, dels polítics, del capital?
ResponderEliminarMMC
Moltes gràcies per la teua resposta. M'alegre que t'haja agradat el nom del blog i que hages donat la teua opinió. Respecte a la pregunta final que fas, pense que tots els que has comentat són culpables, però no ens oblidem que també els hem deixat fer, i ens hem volgut creure les seues mentides. De totes maneres, la proporció de culpa que tenen ells és molt major que la nostra. Ara només ens queda la resistència i la lluita. No podem seguir consentint que ens ho lleven tot i que ells s'escapen sense responsabilitat alguna... Per cert, hui ha quedat Camps absolt, què hi penseu?
Eliminar